Bezoekers van deze site zijn zonder twijfel liefhebbers van Trappist. Toch wil ik het even hebben over de naam Trappist. Ga de straat op en vraag aan de eerste de beste voorbijganger waaraan hij of zij denkt bij het horen van het woord Trappist. Zowat iedereen zal spontaan denken aan een goed glas bier of eventueel ook aan een lekker stuk kaas. Mensen die nog nooit de sites van Danny van Tricht bezocht hebben of zij die nog nooit te gast waren op de Trappistenfeesten van Niel zullen misschien antwoorden: “Bij Trappist denk ik aan Grimbergen of Leffe of misschien Tongerlo …”, het weze hun vergeven.
Ter gelegenheid van de lustrumedities van de Nielse Trappistenfeesten hebben we telkens een markt georganiseerd met producten uit diverse Trappistenkloosters uit binnen- en buitenland: o.a. confituren, koekjes, wijn, likeur, zeepproducten, enz. En telkens zijn er mensen die vragen of er dan Trappist in die producten zit. Er zijn nogal wat mensen die denken dat sommige paters Trappisten noemen omdat ze Trappist brouwen Een duidelijk bewijs dat velen de naam Trappist niet terdege kunnen duiden. Achter de naam Trappist gaat namelijk een levensvisie schuil, die door vele mannen en vrouwen overal ter wereld wordt nagestreefd.
Kloosterordes worden benoemd, ofwel naar hun stichter, ofwel naar de plaats waar het eerste of moederklooster gevestigd is of was. Zo worden de Norbertijnen, gesticht in 1121 door Norbertus van Xanten, ook wel Premonstratenzers genoemd naar het plaatsje Prémontré in het Franse departement Aisne waar Norbertus zijn eerste klooster stichtte. De paters van de Heilige Harten van Jezus en Maria, waartoe o.a. Pater Damiaan behoorde, worden ook wel Picpussen genoemd naar de rue Picpus in Parijs, waar de congregatie haar moederhuis vestigde.
Trappisten verwijst ook naar het Franse plaatsje Soligny-La-Trappe in Normandië (dep. Orne). In de aldaar gevestigde abdij N.D. de la Grande Trappe is het dat abt Jean le Bouthillier de Rancé (°1626- + 1700) in 1664 rigoureuze hervormingen doorvoert naar een strenge naleving van de regel van Benedictus van Nursia (480-574). In 1892 werd na eeuwen discussie over de na te leven regels , van streng tot extreem streng, de orde als zelfstandig erkend door de paus Leo XIII, en moesten ze de constituties van abt De Rancé aannemen. Officiële benaming is “Ordo Cisterciensis Strictioris Observantiae” (O.C.S.C), ofwel “Cisterciënzers van de Strikte Observantie”. In wezen zijn Trappisten dus Cisterciënzers, opnieuw een naam die naar een plaats verwijst, namelijk Citeaux in het Franse departement Côte-d’Or, waar in 1098 Norbertus van Molesme reeds een hervorming doorvoerde. Nu zijn de monniken en monialen van de Orde der Trappisten niet zo gelukkig dat de naam trappist te pas en te onpas enkel in verband wordt gebracht met bier, al dan niet uit hun eigen brouwerijen. Zij zien het brouwen van bier als een manier van overleven, en het onderhouden van caritatieve doelstellingen. Benedictus stond immers een autarkische economie voor, zodat de monniken zoveel mogelijk zelf moesten vervaardigen wat ze in hun levensbehoeften nodig hadden.
Erger wordt het wanneer mensen denken munt te moeten slaan uit de arbeid van de monniken. Hiermee bedoel ik diegene die er heel wat voor over hebben om aan het zo begeerde bier van Westvleteren te komen (gebruik van valse nummerplaten end.)en die dan zonder scrupules de bieren aanbieden op internet of in etablissementen voor waanzinnige bedragen. Bovendien denken nogal wat mensen dat de schaarste en de hoge prijzen bewust door de monniken van St.-Sixtus in de hand gewerkt wordt, en belagen de kloostergemeenschap met boze brieven en haatmails. Indien men zich wat zou verdiepen in de levensvisie van de mannen en vrouwen die tot de Orde der Trappisten behoren, zal men tot de conclusie komen dat zulke praktijken veraf staan van het levensideaal van deze mensen . Ook hun manier van bedrijfsvoering staat soms haaks op de geldende economische wetten. Zo investeerde Westmalle extra om de geluidshinder in de nieuwe bottelarij tot een minimum te beperken. Toen er nieuwe lagertanks moesten geplaatst worden beslisten de monniken van Westmalle dat deze ondergronds moesten komen, wat een aanzienlijke meerkost betekende. Doch de redenering van de monniken was dat, indien de brouwerij in oppervlakte te groot wordt, men een brouwerij bekomt met een abdijtje ernaast, iets wat men ten alle kosten wou vermijden . Ploegenarbeid wordt tot een minimum beperkt, gezien dit nefast is voor het sociale leven van de arbeiders. De CEO moet niet zorgen dat ieder boekjaar de winsten telkens met 10% stijgen. Bij eventuele reorganisatie ten gevolge van een of andere automatisatie, meestal om het werk te verlichten, worden geen arbeiders ontslagen, maar zorgt men voor een andere aangepaste job binnen het bedrijf. Een bedrijfscultuur waar bijvoorbeeld Inbev zowaar een voorbeeld aan zou kunnen nemen. Tot besluit wil ik dan ook stellen: gebruik de naam Trappist niet te pas en te onpas, degusteer en geniet van de bieren en/of andere Trappistenproducten, want overdaad staat ook niet in het woordenboek van een Trappist.
Of zoals Mr. Poels van de brouwerij van Chimay mij ooit eens zei: “Een bier met verstand gebrouwen, drink je met liefde!”
Tekst : Frans Brits (Medeorganisator Trappistenfeesten Niel)
Foto’s : Danny Van Tricht
