1 reactie

Tour des Trappistes Westvleteren-Westmalle deel 3

George Nelis heeft de nobele gedachte opgevat om zijn Tour des Trappistes te voet af te leggen. In regelmatige bijdragen vertelt hij zijn pelgrimstocht.

Tour des Trappistes deel 7 : van Westvleteren naar Westmalle

Woensdag 31 augustus

Veel in ons onderkomen herinnert aan de Grote Oorlog, zowel de vele halfverteerde voorwerpen als schoenen en dolken, die als relikwieën in de vitrinekasten tentoongesteld liggen, als de veelal oudere Engels sprekende gasten, die de vergane geschiedenis een plaats trachten te geven.

De schoonheid van de treurwilg aan de vijver aan de voorkant van het hotel draagt bij aan de sfeer van het afscheid van Coot : ik heb intens genoten van haar, van ons en van onze wandeling en het samen zijn, met de overnachting in “Het verloren gedicht” in Bellegem, een tot idyllische suite omgetoverde kloosterkerk, als ongeëvenaard hoogtepunt.

Het weer is ons goed gezind zodat na enkele kilometers de mouwen al opgestroopt kunnen worden. Bossen en velden, veelal met maïs of haricots verts getooid, vormen onze omlijsting, her en der gelardeerd met respectvol onderhouden begraafplaatsen.

Vlak na Zonnebeke, waar we door kunstig verborgen bewegwijzering kort de route maar niet de kluts kwijt zijn, volgen we het oude tracé van de spoorweg Ieper – Roeselare, die we, omzoomd door vruchtdragende bramenstruiken, tot voorbij Passendale volgen. In café “De Kaasdaele”, op de hoek, tegenover de beroemde kaasfabriek, nemen we een kleine verfrissing, waarbij de tripel Karmeliet het tempo van het trio cola maar ternauwernood kan bijbenen. De mannen aan de toog lachen wat smalend als ik vertel over mijn Tour en de overnachtingen in de abdijen. Het berokkende leed zal ruimte moeten krijgen zodat het langzaam weg kan ebben.

Over leed gesproken, ook rond Passendale werd fel gevochten tijdens WO I. Vanaf de zomer tot einde herfst 1917, krap een half jaar, vielen hier een half miljoen slachtoffers aan beide zijden. De Britten spreken dan ook over Passiondale, het dal van het lijden.

In Moorslede, de wijk genaamd “’t Vagevuur” hebben we zonder al te veel brandwonden doorstaan, halen we broodjes en beleg, die we, dankbaar voor onze redding van daarnet, in het centrum bij de St. Martinuskerk oppeuzelen.

De zon zet door en straalt aan een schapenwolkjeshemel, terwijl Martin, niet de heilige van daarnet, en ik voortwandelen en keuvelen. Niet alleen de zon geeft warmte.

In het kasteelbos Sterrenbos, genoemd naar de vorm, waarbij een tiental dreven vanuit een punt vertrekken, bewonderen we het kasteel, in Vlaamse Renaissancestijl, om dan de stad Roeselare in te trekken.

Een van de kroonjuwelen van deze stad is de brouwerij van Rodenbach. Een eerder bezoek aan de bierkathedraal, waar honderden imposante eiken foeders strak in het gelid staan opgesteld, krijgt helaas geen vervolg. En ook een poging om op te treden in Villa Vanthilt, een door België rondreizend tv-circus, met Marcel als spreekstalmeester en bijzondere gasten als acrobaat of clown, sterft een stille dood.

Bij de info van “De Lijn”, achter het loket een bevlogen man met liefde voor z’n klanten en z’n vak, haalt Martin kaartjes voor de bus, zodat hij vandaag zijn auto naar Roeselare kan halen. Maar als er tijdens het eten aan het stationsplein, verrukkelijke vissoep, krokante kalkoen en geurende garnalen, enkele langgezochte taxi’s opdoemen, is de vervoerskeuze helder. Net als de Rodenbach Grand Cru voor me. Dit meesterstuk, bestaande uit 1/3e jong en 2/3e gedurende 2 jaar in de genoemde foeders gerijpt bier, draagt zijn naam met eer en trots en drinkt als een grootse wijn. Een complex en waardig gerstewijn.

Terug op onze hotelkamer, neem ik de pen ter hand. Als ik ‘m neerleg, is Martin al in diepe rust. Verderop in de gang klinkt een tv opvallend hard : beginnende doofheid, of geen oor voor de omgeving ?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Tekst & Foto’s : George Nelis

©2012 TrappistBier Beleven

About these ads

Eén reactie op “Tour des Trappistes Westvleteren-Westmalle deel 3

  1. het lijkt me een mooi idee, om te voet al de trappistenbrouwerijen af te wandelen. Maar het vergt wellicht ook veel tijd (en training). Misschien een project voor later, als de werkjaren achter me liggen.
    Nog een fijne, veilige tocht, George!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 174 andere volgers

%d bloggers like this: