Na het succes van vorig jaar zijn er dit jaar op 14 en 15 november weer de Trappistenfeesten in en rond de Poteaupré, de abdijherberg van Chimay. Twee dagen met animatie en op zondag een ruilbeurs voor verzamelaars van Trappist attributen.
Tekst en foto’s : Danny van Tricht
Op 31 oktober en 1 november 2009 is Chimay voor twee dagen de hoofdstad van de kaas ! In en rond de Poteaupré is er een uitgebreid kaasfestival met ambachtelijke kazen uit vooral Wallonie. Natuurlijk nemen de kazen van Chimay een prominente plaats in ! Klik hier voor het volledige programma : Hoofdstad van de kaas
Tekst : Danny Van Tricht
Onder andere Barbara Dex en Jelle Cleymans toeren deze zomer langs Vlaamse steden met het Chimay Klein Kunst Terras. Ze brengen vervlogen kippevel-liedjes uit het rijke Vlaamse Klein Kunst repertoire. Bières de Chimay heeft hier mee de schouders onder gezet. Dus niet alleen om de artiesten te bewonderen loont het de moeite om eens te passeren op het Klein Kunst Terras. De juiste data en steden zijn terug te vinden in de Trappist AGENDA.
Tekst : Danny Van Tricht
24 april 2009 de Goede Vrijdag, Herselt
Een uitnodiging van ‘Trappistbier Beleven’
Als je zo een beetje rondstruint in de bierwereld krijg je op den duur wel wekelijks enkele uitnodigingen in de bus om her en der bier te gaan proeven. Wekelijks kan je, maar dat wist u al, honderden kilometers afleggen om nieuwe, exceptionele, unieke en andere bieren te gaan proeven. De enkele festivalletjes van jaren geleden zijn er ondertussen tientallen geworden.
Van oudsher bezochten we niet zoveel festivals. We hebben de neiging graag te drinken en dan te blijven hangen, en beide zijn een slechte combinatie voor zowel openbaar als privévervoer. Maar nu en dan trekt er toch een uitnodiging de aandacht, en achteraf bedenken we dan wel eens dat we ze beter niet lazen. Niet dat ’t slecht was er op in te gaan, wel integendeel, maar omdat we weten dat we eigenlijk voor het lezen al beslist hebben van er op in te gaan. Dat kan natuurlijk van de titel afhangen, maar evenzeer van de gastheer. Enfin, dit alles om maar te zeggen dat een uitnodiging van www.trappistbierbeleven.be voor ons een openstaande val is. (Maar dan in de positieve zin, natuurlijk!)
We leerden Danny Van Tricht enkele jaren geleden in het gezelschap van o.m. Chuck Cook kennen bij een bezoek aan Rochefort. U weet wel, één van die brouwerijen waar je absoluut niet binnen geraakt. Danny is de spreekwoordelijke uitzondering die de regel stelt. Het spreekt dan ook voor zich dat een uitnodiging voor een proeverij die door Danny op ’t getouw gezet wordt, hoge verwachtingen oproept. Of we dus zo goed wilden zijn in klein gezelschap het vege lijf naar Herselt te reppen om er extreem oude trappisten te proeven ? Zonder twijfel, Danny, en we brengen zelf ook wat lekkers mee!
Oude bekenden en nieuwe gezichten. Eén van die dingen die maken dat de bierliefhebberij blijft boeien is zonder twijfel het sociaal aspect. Ooit lazen we de spreuk die we tot onze ludieke slagzin maakten: “ ‘tPier en is voor de ghansen niet gemaect!” Het bier is er inderdaad door en voor mensen, en niets heerlijker dan met mensen keuvelen met en over een biertje. Ook zo de genodigden van Danny, deze avond, een heterogeen gezelschap van jong naar iets minder jong, van dame tot heer, van brouwer over uitgesproken liefhebber tot levensgenieters en gelegenheidsproevers. Is er een mooier schaar mogelijk om de oude heerlijkheden van onze trappistenpaters door ruiken en proeven en snuffelen en smakken om te zetten in woorden ? Zo troffen we, naast Danny en ondergetekende, Chuck Cook, Amerikaans bierjournalist die zich de laatste jaren eerder ontpopt als brouwerijreiziger. Chuck bezocht zo maar eventjes 91 van onze brouwerijen, en tegen dat hij volgende week terug naar huis vliegt, heeft hij weer enkele trofeeën extra. Carine,Danny, Guy en Isabelle vertegenwoordigden de ‘culinaire bierliefhebber-levensgenieter-blij met lekkers’- zijde van ons proefpanel. Aan de andere kant vonden we Steven Lintermans, uitgelezen bierliefhebber, André Van Gansen , sinds 25 jaar hobbybrouwer, en Jef Goetelen, welbekend Hofbrouwer. (Te zeggen, niet van Laken, natuurlijk!). We rekenen onszelf zeer bewust als een gulden middenweg tussen de twee groepen, enerzijds omdat we meteen opgevorderd werden tot het schrijven van de notulen van deze ‘tonzitting’, anderzijds omdat gemeenlijk bekend is dat bij het proeven van allerlei lekkers het bourgondisch deel van onze herseninhoud meermaals de overhand haalt op het objectief en sensorisch analiserende. Vandaar ook het eerder genoemde ‘blijven plakken’. Het was dan ook niet zonder bijbedoeling dat ik me naast Jef de Hofbrouwer installeerde.
Tussen proeven en ruiken, de oren gespitst !
Het gamma
In tegenstelling tot de bekende De Gamma, dewelke ons spijtig genoeg voor deze vermelding niet sponsort, willen we hier nadrukkelijk Het Gamma bespreken, met hoofdletter geschreven vanwege de door allen geprezen magistraliteit van de inhoud. Zoals de uitnodiging ons terecht deed vermoeden was het meteen raak: oudste te proeven bier: omstreeks 1980, jongste: omstreeks 2001! Sta ons toe nadrukkelijk te stellen dat door de jaren heen een eerder voorzichtige benadering van ‘oude bieren’ ons deel is geworden. Alhoewel meermaals zeer interessant moet men durven stellen dat de grote meerderheid van de bieren niet gemaakt is om decennia te overspannen. Op uitzonderingen na denken we dat vier- vijf jaar voor een beperkt aantal uitmuntende bieren meer dan genoeg is. Daarna volgt onherroepelijk oxydatie en afbraak, en hoe dan ook, dat was en is nooit de bedoeling van de brouwer geweest. Ondanks deze bijbedenking, die door een aantal liefhebbers allicht gecontesteerd zal worden – het weze hun goed recht – is ondergetekende steeds graag bereid de lippen aan zo’n glaasje antiek te zetten, al is het maar omdat een aantal typische aroma’s en smaken nu eenmaal niet in jongere bieren terug te vinden zijn.
We proefden Westmalle Dubbel en Tripel, Sixtus (Watou), Sixtus Westvleteren 12, Blauwe Chimay, Petit Orval en Orval en , buiten categorie, La Trappe.
De proeverij
We zijn ons bewust van onze technische beperkingen op het vlak van proeven. Het is en blijft een leerproces waarbij ondergetekende ook nu weer moet toegeven nog veel te leren te hebben. Om goed te zijn zouden we dus nog eens moeten samenkomen om de verschillende notities tegen elkaar af te wegen om een omvattende analyse te maken.We laten natuurlijk graag aan de gastheer het voorrecht om dit in overleg met de andere aanwezigen alsnog te doen. Bij het schrijven van dit ‘verslag’ moeten we dus beroep doen op onze eigen gefractioneerde waarnemingen en beogen verre van de absolute juistheid neer te schrijven. Hierbij toch een poging waarbij, zoals zelfs de niet – oplettende lezer zal kunnen vaststellen, we soms toch echte verwondering niet konden onderdrukken! Gelieve, goede lezer, lieve lezeres, nota te nemen van het feit dat omwille van diverse redenen de gebruikte jaartallen soms benaderend zijn, en dat de conditionering verliep van 33cl tot 75 cl. Over het schuim hebben we het meestal niet, omdat het weg was voor dat het glas ons bereikte. Trek daar dus niet de conclusie uit dat er geen was, maar minstens dat het snel inzakte en meestal zonder sporen na te laten. Ook de koolzuurverzadiging laten we verder onbesproken, doorgaans was ze zwak tot helemaal onbestaande. Tot slot zijn onze zintuigen niet anders dan van de meeste mensen, en beginnen ze na vijf – zes bieren duidelijke tekenen van vermoeidheid te tonen. U zal het aan de bespreking kunnen merken wanneer ze in het later verloop van de proeverij toch nog wakker geschud werden. Daarenboven, maar dat hoeft geen nadeel te zijn, kenden we natuurlijk ook de voorgeschiedenis van de meeste bieren niet, meestal vondelingskes uit diepe stille kelderkrochten…
Petit Orval 1983
De Petit Orval is het bier dat de paters voor zichzelf brouwen. Enkele bakken geraakten ter abdij in de vergetelheid en werden leeggegoten, Redder Danny kon er (gelukkig) enkele veilig stellen. We vonden onmiddellijk een oude bekende zowel in aroma als deels in de smaak: wat stof en nat karton.Ergens vingen we een streepje groene appel ,maar waar iedereen het over eens was: droog,droog,droog. Een tikje zurigheid maar niet de zuurte van ‘slecht’ bier, maar van de restwerking van Frank Boons’ hartedief: de Brettanomyces. Het was ook Frank Boon die ons toen vertelde dat er in Orval een belangrijke rol is weggelegd voor de wilde Brettanomyces gist. En dat die langzaam maar zeker zijn werk voortzet en niet stopt voordat hij alle suikers tot de zijne gemaakt heeft. Een uitgesproken lambiktoets was vanaf het openen van de flessen ons deel: ronduit schitterend! Bij verdere opwarming staken dan uiteraard een aantal mindere aroma’s de kop op, maar dat kon de verwondering al niet meer dempen!
Orval 2003
Duidelijk nog Orval met de bekende hoppigheid. In de geur dachten we banaan en peer terug te vinden en tevens al wat nat karton. Duidelijk aan zijn overgang bezig, deze Orval. Bitter speelde hier nog steeds de hoofdrol, maar ietwat zuurte kwam ontegensprekelijk al opzetten?
Orval 1983
Quasi onmiddellijk naast de vorige geplaatst om toch iets van vergelijking te kunnen maken. Het zurige aspect overheerste de bitterheid en ging eerder naar wrangheid en adstringentie. Nochtans niet direct onaangenaam. In tegenstelling tot onze eerste was dit bier aan oxydatie onderhevig.
Westmalle dubbel 1980
Porto! Ietwat afkerig tegen de smaak van porto sinds het onoordeelkundig nuttigen van een op een studentenbal gewonnen fles, herontdekten we deze smaak jaren later en bezadigder als merkwaardig fenomeen van tal van ‘mooi’ verouderde donkere bieren. Dit was hier zeker het geval. Naast het onvermijdelijke stof toch nog heel proefbaar zoetig-bitter met cacao en caramel en/of zoethout.
Sixtus Prior 1989
Nog gebrouwen door St.Bernardus in Watou was dit toch ook één van de zeer interessante bieren van de avond. Behoorlijk complex (nog steeds), want ook hier portorisatie, maar met misschien wat minder aangename toetsen zoals een salamigeur bij het walsen en na opwarming wat verbrande rubber. In de smaak moutig en bitterzoet met een langere nabitter. Hoe dan ook geoxydeerd maar verrassend en niet (geheel) onaangenaam.
Blauwe Chimay 1988 Grand Réserve (75cl)
Ook deze ‘Blauwe’ had (uiteraard) wat van oxydatie te lijden. Tevens had de kurk zijn smaakje nagelaten. Toch viel ons hier onmiddellijk ook de portosmaak en vooral de alcoholwarmte op, die er allicht mee voor zorgde dat de zoetig – bitterige smaak lang uitliep.
Westmalle Tripel 1980
Vooreest mag opgemerkt worden dat onze gastheer in deze lading het originele prijsetiketje terugvond. 27,50 Fr. Voor een bak van dit allerheerlijkste vocht, anno 1980 ! En of dat de tijden toen beter waren! Spijtig genoeg waren voor dit bier de tijden ook niet meer wat ze geweest zijn. Nadrukkelijk nat karton en stof met een eerder wrange smaak. Wel opvallend was de kleurverandering van eerder strogeel naar goudgeel of geel koper, bijna op het ambere af, zo u wil.
Westmalle Tripel 1988
Nadrukkelijk geoxydeerd, maar in tegenstelling tot zijn oudere confrater duidelijk alcohol warm en romiger-zoetiger van indruk. Ook hier weer de kleur veel donkerder geel als oorspronkelijk, maar, zoals alle voorgangers trouwens, verrassend helder!
Sixtus Westvleteren 12 2001
Hoewel de jongste telg van ons gamma, had deze Westvleteren al duidelijk ouderdomskwaaltjes. Naast een voor de hand liggende oxydatie toch nog moutig en zoet-bitter. Hier wel opvallend diacetyl in de neus vooral met een geur van karnemelk. Van de geproefde bieren was dit de enige die met een redelijke schuimkraag tot bij ons geraakte.
Sixtus Westvleteren 12 1990
Zonder twijfel een openbaring. Mondgevoel troef! Naast papier en karton ook hier een rubberachtige gewaarwording in de geur. Maar de smaak, mensen, mensen! Met dit bier krijg je een Mount Everestbeklimmer terug opgewarmd! Onwaarschijnlijke alcoholwarmte gepaard met een moutige zoetigheid die ons eerder aan siroop deed denken dan aan bier. Van oxydatie geen sprake, maar daarentegen een prachtige portorisatie. Als ‘uitsmijter’ kon dit tellen, maar of je nu je bak Westvleteren twintig jaar moet laten staan om dit te bereiken is dan natuurlijk weer zeer de vraag. Al bij al waren de proevers het er zonder onderscheid over eens dat deze proeverij zonder meer indrukwekend was. Eens te meer viel ook op dat de meeste van deze bieren zeer snel een vol gevoel geven en dat je zonder twijfel een flesje door drie kan delen, anders wordt het echt puffen.
“Buiten competitie”
Wie had gehoopt al naar huis te kunnen zat er grondig naast. Niet dat iemand ook maar op ’t idee zou gekomen zijn. Danny had immers aangekondigd nog enkele ‘speciallekes’ op ’t programma te hebben.
Stoofbier 8 en 12 Sixtus Westvleteren.
Stoofbier is het laatste dat bij het afvullen in de tanks blijft zitten. Uniek omwille van het feit dat het niet te koop is. Uniek omwille van het feit dat het wel eens meegegeven wordt aan mensen uit de streek om ‘stoverij’ mee te maken. (Vandaar ook de naam) Uniek omdat onze gastheer er toch weeral was aan geraakt én uniek omdat met de vernieuwde afvulinstallatie dit bier spoedig tot het verleden zal gaan behoren. We onthouden hier de veel nadrukkelijker smaakelementen, vooral het bitter van de gist.
La Trappe Quadrupel ‘eik’
Als sluitstuk had Danny een wereldprimeur voor te stellen. De schittering in zijn ogen verried al één en ander maar we moesten toch wachten op ons glas voor de absolute verrassing van de avond. Immers, pas deze namiddag had hij met Chuck brouwerij La Trappe bezocht en de brouwmeester, Lodewijk Swinkels, een fles van zijn nieuwe bier ontfutseld. Deze nieuwe La Trappe Quadrupel zal hoe dan ook niet gecommercialiseerd worden en alleen te proeven zijn in het proeflokaal van de brouwerij. Dit zou dus de eerste (en enige?) fles zijn die de ingetogenheid van de abdij verlaat. Deze Quadrupel onderscheidt zich van de andere door een lagering van niet minder dan negen maanden op (nieuwe) eiken vaten. Het resultaat sloeg iedereen met verstomming: zoet-bitter, zeer complex, maar met een uitgesproken, zelfs overweldigende, geur en smaak van vanille ! Een bier om lyrisch van te worden, als je tenminste de fles deelt met meer dan een handvol proefgenoten, want anders kan men je geheid naar huis rollen! (NVR : dit bier is nu nog niet verkrijgbaar in de abdij, over dit bier hoor je later nog meer op Trappistbier Beleven !)
Wereldprimeur !
Natafelen
Als opkikkertje werd ons nog een lekkernij vanwege de waard aangeboden. De kastelein van de Goede Vrijdag trakteerde ons nog op een boterham met balletjes in een Westmallesaus. Of hebben we de volgorde fout? Alleszins een uitermate hartige hap, die met een fris glas bier van onze proefkompaan Jef den Hofbrouwer met smaak verorberd werd. Na nog wat natafelen, wat gaat de tijd in die gastvrije Kempen toch altijd snel!, was het afscheid er sneller dan verwacht, en na zo’n geur – en smaakorgie viel ons dat wel zwaar.
De kilometers die ons van ’t Stadje scheidden gaven ons de gelegenheid een massa indrukken nog eens te laten passeren. Zonder afstand te doen van ons ‘standpunt’ over oude bieren hebben we hier toch een aantal uitgesproken unieke gewaarwordingen beleefd. Bovendien leerden we een groep biergeestdriftige (en dus?) gezellige Kempenaars kennen die ons het gevoel gaven dat de afstand Antwerpen-Herselt niet zo groot is als de kilometerteller zou doen veronderstellen.
Bedankt vrienden, bedankt Goede collega van de Goede Vrijdag, bedankt Danny Van Tricht !
Tekst : Hans Bombeke (Docent ‘Bierkennis’ PCVOA en Voorzitter Antwerps BierCollege)
Foto’s : Chuck Cook & Danny Van Tricht
L’Auberge de Poteaupré in Chimay is de brasserie die verbonden is aan de Abdij van Scourmont, voor ons bierliefhebbers natuurlijk de hemel ingeprezen voor hun lekkere Rode, Witte en Blauwe …
In de Poteaupré kan je lekker tafelen, verschillende gerechten klaargemaakt met Trappistbier, maar ons bezoek was er vooral op gericht om de “Speciale Poteaupré” te gaan degusteren. Dit is niks minder dan de Chimay Doré maar dan van’t vat geschonken. Dat levert een fruitige doordrinker op van 4,5% die fris geschonken mij aan een bepaald witbier deed denken … de naam ontsnapt me even … In elk geval erg lekker en zeker de moeite om hier eens binnen te lopen ! Trouwens de Poteaupré is de enige plaats ter wereld waar je dit bier kan proeven …
Tekst en foto’s : Danny Van Tricht
Ik heb de doos nog eens afgestoft en deze twee oude bedrijfsfilms van Chimay gevonden. Wijlen Père Thomas en Père Theodore spelen de hoofdrol in de film over de brouwerij. In de film over de kaasmakerij zijn er andere hoofdrolspelers … Aan de bieren en de kazen is nog niets veranderd, Père Thomas is in 2000 overleden, Père Theodore in 2002.
De brouwerij
De film over de kaasmakerij is hier te bekijken : Fromages de Chimay
Bières de Chimay organiseert in het kader van de Chimay wandelingen een receptenwedstrijd. Bedoeling is om een origineel recept samen te stellen met Chimay kaas en/of bier. Elke maand worden de beste recepten uitgekozen en bekroond met prachtige prijzen waaronder weekends in de Auberge de Poteaupré in Chimay. Het loont dus beslist de moeite om in de potten en pannen te beginnen roeren ! De wedstrijd loopt nog tot eind oktober 2009. Meer info en het volledige wedstrijdreglement is te vinden op Chimay wandelingen WEDSTRIJD. Veel succes !
Tekst : Danny Van Tricht
Het initiatief van de VLAM, “Kazen van bij ons” heeft als maandrecept opnieuw gekozen om Trappistkaas – en bier te gebruiken. 
Deze keer werd voor Chimay met bier kaas en blauwe Chimay bier gekozen om boerenpannekoeken te bereiden. Het volledige recept is hier te downloaden : Boerenpannekoeken
Tekst : Danny Van Tricht
Ook in 2009 sponsort Bières de Chimay weer een aantal wandelingen in het Vlaamse land. Tijdens deze staptochten is Chimay prominent aanwezig met promotiestandjes en natuurlijk ook Trappistbier. De juiste data staan in de AGENDA en alle info kan je vinden op de website Chimay Wandelingen
Danny Van Tricht
Na een paar weekjes intens knutselen is trappistbier.be volledig herwerkt en is de lay-put wat opgefrist. Naast info over de 7 Trappistbieren en hun brouwerijen staat voor het eerst ook de volledige verzameling van glazen online !
Tekst en foto : Danny Van Tricht
De klassieker onder de visklassiekers persoonlijk geïnterpreteerd!
- Opgevulde roggevleugel met Gandaham, spinazie en kubusjes Tierenteynmosterd
- Luchtige sabayon van Chimay tripel
- “Wafel” van rog en kappertjespuree
– Kroketje van rog en kruidenboter
Ingrediënten (berekend voor 4 personen)
- 1 roggevleugel per persoon, ½ liter court-bouillon, 4 sneetjes Gandaham, 8 gedroogde tomaatjes (zongerijpt), 12 blaadjes verse spinazie, 40 gr boter
- 12 dikke aardappelen (type Charlotte), 2 x 100 gr verse hoeveboter, 1 potje kappertjes, verse groene tuinkruiden naargelang het seizoen (dille, basilicum, peterselie, salie, thym…), melk, olijfolie, 2 teentjes look, kruiding (peper, zout, nootmuskaat), sap van ½ citroen
- voor de sabayon: 2 eidooiers, ½ flesje Chimay tripel, , peper en zout, mespuntje cayenne, 1 koffielepel Chardonnay-azijn (facultatief)
- 1 zakje (12 gr) agar-agar, 1 soeplepel Tierenteynmosterd, ½ flesje Chimay rood
- 2 rode bieten, 20 cl ambachtelijk frambozenbier (type Girardin of Boon), frambozenazijn
- 4 plakjes bladerdeeg (10 cm/10 cm), paneermeel, 1 courgette
- filodeeg, maanzaad, sesamzaad, chips van Ganda, reuzekappers
Bereidingswijze
Opgevulde roggevleugel
- Zorg bij de aankoop van de roggevleugels dat ze levende vers zijn, anders gaan ze snel naar ammoniak ruiken! Kuis de roggevleugels door ze grondig te spoelen met koud water en eventueel korte tijd te laten weken in water met azijn! Fileer ze: de dikke filets hebben we nodig om op te vullen, de dunnere filets gaan we gebruiken voor de bereiding van de “wafel” en het kroketje.
- Een smeuïge aardappelpuree bereiden met de aardappelen, 100 gr boter, olijfolie, melk en kruiden; kappertjes toevoegen.
- Een kruidenboter bereiden door de overige 100 gr boter (op kamertemperatuur) te vermengen met de fijngesnipperde groene kruiden, peper, zout, geplette look en een scheutje citroensap; oprollen in plasticfolie tot een worstje, laten opstijven in de frigo en plakjes van snijden.
- Vul 4 roggefilets op met een sneetje Gandaham, 2 gedroogde tomaatjes, 3 blaadjes spinazie, een deel van de kappertjes-aardappelpuree en een plakje kruidenboter.
- Bak deze filets in bruisende boter, houd warm in de oven, schuins in 2 snijden en op bord schikken.
“Brusselse wafel”
- Pocheer de dunnere roggevleugels gaar in een kruidige court-bouillon, vermeng het visvlees met de overige kappertjes-aardappelpuree en de kruidenboter.
- Vul de plakjes bladerdeeg met een deel van deze vis-aardappel-boter-mix en bak af in een wafelijzer; snij deze in 4 en dresseer op bord rondom de opgevulde roggevleugel
Kroketje van rog
- Was de courgette en snij deze in kleine dobbelsteentjes, bak ze kort aan in wat olijfolie en vermeng ze met de resterende vis-aardappelpuree; maak hiervan bolletjes, paneer ze in broodkruim (eiwit mag maar is niet noodzakelijk) en bak af in hete frituurolie
Afwerking
- Klop een luchtige sabayon met de hierboven vermelde ingrediënten en lepel over de rog.
- Snij kubusjes van de rode biet en kook ze gaar in wat frambozenbier en frambozenazijn.
- Kook de Chimay rood kort op met Tierenteynmosterd, voeg er het agar-agar-poeder aan toe, laat afkoelen en opstijven; snij eveneens kleine dobbelsteentjes van deze gelei en schik afwisselend met de rode biet en de roggekroketjes rondom het bord.
- Garneer verder nog facultatief met chips van Gandaham (gedroogd in de oven), enkele reuzekappers en een filodeeg-krokantje “gekruid” met maanzaad en sesamzaadjes
Presentatie
(de rode biet-knikkers zijn op de foto vervangen door raapjes)
Toelichting van het gerecht
Ik heb met deze bereiding getracht om de subtiele smaak van de vis op een originele en gevariëerde manier toch zo natuurlijk en klassiek mogelijk te behouden: de kappertjes, gelei van mosterd en knikkertjes rode biet in frambozenbier/azijn zijn smaakversterkers die de vis mooi begeleiden maar niet domineren; bovendien heb ik gezocht naar producten waarop wij binnen ons Belgisch culinair patrimonium fier mogen zijn: Gandaham, trappistenbier, Tierenteynmosterd…
Aanbevolen drank
Geniet bij dit heerlijke visgerecht van een Chimay tripel, één van mijn lievelingsbieren, zeker ook als je hem ergens kan vinden van het vat zoals in “De Heeren van Liedekercke”!!
Tekst & Foto’s : De Heeren van Liedekercke
Dit gerecht is de ganse maand januari te degusteren in bierrestaurant De Heeren van Liedekercke , Kasteelstraat 33 Denderleeuw
Village de Noël, één van de grootste kerstmarkten van Belgie is nog te bezoeken tot en met 30 december 2008. Meer dan 200 chalets, een ijspiste, sleepiste en reuzerad zijn de blikvangers op de Place St. Lambert en de Place du Marché, hartje Luik
La Gaumaise Orval
Twee chalets kregen mijn extra aandacht : “La Gaumaise” waar ook een Orval te degusteren is en de blokhut van Bières de Chimay. Leuk om te zien dat de Belgische biercultuur ook doordringt tot op de Kerstmarkten.
Chimay Cocktails
Als bierliefhebber heb ik toch gemengde gevoelens bij de aangeboden biercocktails met Chimay … eigenlijk zonde van het lekkere bier. Ik heb me beperkt tot een lekkere “witte” maar mijn gezelschap proefde de “rode” met porto … nogmaals, zonde van het lekkere bier !
De "witte" en de "rode" met Porto
Tekst en foto’s : Danny Van Tricht
In 2004 verkozen tot Orval Ambassadeur Magna Cum Laude … dat is niet niks ! Joost & Tom De Four timmeren al jaren aan de weg en ze zijn zowat hét bierrestaurant in Vlaanderen geworden : De Heeren van Liedekercke . Joost verdient als niemand meer de titel “Biersommelier” en Tom zwaait de gediplomeerde scepter in de bierkeuken.
Tom De Four
Kortom de plaats om te zijn als het om heerlijk gastronomisch genieten gaat. Daarom vind ik het ook een hele eer dat Tom voortaan één keer de maand in zijn potten gaat laten kijken en een recept met Trappistbier ter beschikking stelt van Trappistbier Beleven . Ongeduldig ??? Het eerste recept volgt weldra !
Tekst : Danny Van Tricht
Foto’s : De Heeren van Liedekercke (http://www.heerenvanliedekercke.be)
Hier stroomt het bier Biernieuws Belgische Biercultuur ReisReporter.be Vader Abt Portrettekes
