Trappistbier Beleven volgt de bouwwerken in de abdij van Westvleteren op de voet. En er heerst een drukte van jewelste op de bouwwerf ! De nieuwe vleugel staat al een stuk boven de grond en de kerk heeft al bijna een volledig nieuw dak gekregen. Ook op de website van de sint Sixtus abdij kan je de verbouwingen volgen : Westvleteren verbouwt !
Tekst & foto’s : Danny Van Tricht
Onze Trapppistbieren zijn misschien wel de oudste streekbieren die we kennen. Alle Trappistkloosters zijn gestart met bierverkoop uitsluitend aan particulieren in de omgeving van de abdij. De Trappistbieren mochten dan ook niet ontbreken in het nieuwe Lannoo boek “100x proeven van Straffe Streekbieren”. Gelukkig kostte het niet veel moeite om auteur Bruno Loockx te overtuigen om de 3 Vlaamse Trappistbieren op te nemen in zijn eigenzinnige selectie. Maar er staan natuurlijk meer pareltjes in … samen met Bruno en co-auteur Sofie Vanrafelghem hebben we afgelopen zomer het Vlaamse land afgereisd op zoek naar lekkere streekbiertjes. Het boek ligt nu in de boekhandel en kost 15,95 euro. Het ideale geschenk onder de kerstboom !
Meer info zie de website van Lannoo !
Tekst & fotos : Danny Van Tricht
We hadden het hier al eerder over het lekkere dessert dat de Oostvleterse bakker Pedro Ameel met Westvleteren 12 bereidt (zie ook Vleteren in de ban van het bier). Goed nieuws is dat het vanaf nu erkend is als Streekproduct uit de Westhoek. Het was tot nu toe enkel te degusteren in enkele horecazaken in Vleteren (o.a. in Trappistencafé De Vrede) maar door deze erkenning wordt de distributie gevoelig uitgebreid. Meer info op www.westhoekstreekproduct.be
Bakker Pedro Ameel
Tekst & foto’s : Danny Van Tricht
Bron : HLN regio Westhoek
Nee hoor, ik ga hier geen klandestien handeltje opzetten in Westvlaams Trappistbier. De Westvleteren die in mijn kelder staat koester ik alsof het goud was., af en toe, bij erg speciale gelegendheden wordt er eens eentje ontkurkt om daarna zalig te degusteren …
Ik wil gewoon even stilstaan bij de schandalige praktijken van sommige mensen om Westvleteren tegen woekerprijzen aan te bieden op diverse veilingsites. De prijzen swingen de pan uit, maar wie is er nu gek, koper of verkoper ?
Broeder Joris in de brouwerij
Nog moeilijker heb ik het met de advertenties voor andere bieren die dan op de één of andere manier met Westvleteren gelinkt worden … Een zoek op Ebay naar Westvleteren levert niet alleen advertenties van Trappist op maar ook van De Koninck, Oerbier, Duvel, Struise Brouwers, Alvinne … De verkopers voegen simpelweg “Westvleteren” toe in de titel, zich goed bewust zijnde dat de zoekterm “Westvleteren” erg populair is. Bedrieglijke reklame dus die menig onwetend bierliefhebber op het verkeerde been zet.
De broeders van Westvleteren zien het met lede ogen gebeuren terwijl het echt niet zo moeilijk meer is om via de juiste weg aan een eerlijke prijs aan een bakje Trappist te komen. Hoe ? Raadpleeg de pagina van de brouwerij op Bierverkoop Westvleteren . Veel succes !
Tekst en foto’s : Danny Van Tricht
De Vrede, het café rechttegenover de abdij van Westvleteren is officieel nog steeds de enige openbare instelling waar je de échte Trappist van Westvleteren kan degusteren. Officieel want links en rechts verschijnt er in sommige cafés wel eens Westvleteren op de kaart aan astronomische prijzen.
Ik geef er nog steeds de voorkeur aan om de échte te drinken in de Vrede of bij voorraad op mijn eigen terras (neen dit is geen uitnodiging !). Om geen al te groot schuldgevoel te krijgen over het degusteren van een paar “paters” is deze zomer de fietstocht “Vertier en plezier met Vleters bier” in het leven geroepen. Een 30 kilometer lang tochtje door West – en Oostvleteren en Woesten, samen de gemeente Vleteren. Onderweg kan je genieten van talrijke Vleterse lekkernijen waaronder een échte Westvleteren op het terras van de Vrede. Alle info en de folder te verkrijgen bij de deelnemende (horeca)zaken en bij Toerisme Vleteren, Kasteelstraat Oostvleteren.
Tekst en foto’s : Danny Van Tricht
Dat is de slogan waarmee de gemeente Vleteren (WV) de zomer 2009 tot een toeristische topper wil maken. De aktie loopt van 15 juni tot 15 september en omvat allerlei aktiviteiten rond het Vleterse bier. En dat is niet alleen de Trappist van Westvleteren, op het grondgebied van de gemeente liggen ook de (nieuwe) brouwerij van de Struise Brouwers én brouwerij Deca. Verschillende handelaars dragen hun steentje bij door culinaire specialiteiten bereid met Vleters bier aan te bieden.
Bakkerij Ameel (aan de verkeerslichten in Oostvleteren) heeft voor de gelegenheid een lekker dessertje bereid met Westvleteren 12. Gepresenteerd in een mooi proefglaasje is dit een echte lekkernij. Pedro verklapt enkel het bier als ingrediënt, bakkersgeheim, maar dit wordt zeker een topper op een zomers Vleters terras. Het zal op de menu staan van verschillende Vleterse horecazaken, onder andere in De Vrede vlak aan de abdij is het te degusteren. En natuurlijk te koop in de bakkerij Ameel.
Hilde Hauspie van B&B ‘t Pahilleke maakt gelei met Trappist (trouwens ook met Pannepot van de Struise Brouwers) en overheerlijke artisanale pralines met toevoeging van Westvleteren 12. “Trappistbier Beleven” mocht in primeur snoepen van al dat lekkers ! Hilde heeft een stemmig winkeltje dat ook dienst doet als ontbijtruimte voor haar slaapgasten.
Het loont dus beslist de moeite om deze zomer eens af te zakken naar Vleteren.
Bakkerij Ameel Kortekeer 4 8640 Oostvleteren
B&B ‘t Pahilleke Zwijnlandstraat 9 8640 Westvleteren (www.pahilleke.be)
Toerisme Vleteren : www.vleteren.be
Tekst en foto’s : Danny Van Tricht
In juli en augustus kan je in Poperinge elke woensdag met begeleiding van een gids een fietstocht (35km) maken door het land van hop en bier. Vertrek om 9h30 aan de toeristische dienst op de markt in Poperinge.
De tocht start met een bezoek aan een actieve hopboerderij. De hopteelt rond Poperinge heeft jarenlang voor welstand gezorgd, nu blijven er nog een handvol hopboeren over. En zo verging het ook met veel de brouwerijen in deze streek.
In de Westhoek is het oorlogsverleden ook nooit ver weg, getuige de tientallen oorlogskerkhoven met gesneuvelden uit alle windstreken. Het Lyssenthoek kerkhof maakt best wel indruk. Hier wordt even ingetogen stil gestaan bij de honderden kruisjes die elk hun eigen verhaal te vertellen hebben.
Kerkhof Lyssenthoek
Verder loopt de tocht een heel stuk gelijklopend met de Frans-Belgische grens, hier noemen ze dat de “schreeve”. Het panorama over Frankrijk is adembenemend. In de verte schittert het trappistenkloostervan de Mont des Cats. Abele is een typisch grensdorpje, met een nog steeds intact douanekantoortje nu ingericht als museum.
Trappistenklooster Mont des Cats
Via de Trappistenweg belanden we in brouwersdorp Watou. Dit dorpje heeft nog steeds 2 actieve brouwerijen. Een bezoek aan de brouwerij St. Bernardus is in het arrangement begrepen. Tot 1992 brouwden ze hier onder licentie van de broeders trappisten van Westvleteren, nu maken ze wereldvermaarde bieren onder de merknaam St. Bernardus.
In “Het Ovenhuis” op het marktplein van watou wacht een heerlijke broodmaaltijd. Een Watou tripel maakt het feest compleet.
De route loopt nu via kronkelende wegeltjes naar de St. Sixtus abdij van Westvleteren. Hier staat een bezoek van het trappistencafe “De Vrede” op het programma en wordt je verwend met een Westvleteren 12°, ooit het beste bier van de wereld!
Sint Sixtus abdij Westvleteren
Een "12" op terras "In de Vrede"
Op de terugweg naar Poperinge passeer je opnieuw talrijke hopvelden langs licht glooiende wegen.
Hopmuseum Poperinge
De markt in Poperinge telt horecazaken genoeg om je dorst hoppig te lessen. Een bezoekje aan het Hopmuseum maakt deze uitstap pas compleet. Laat u inwijden in de geheimen van de hop, ooit het groene goud van deze streek. (gratis inkom ticket inbegrepen)
Een aanrader is zeker ook Talbot House, een oude Engelse aalmoezenierswoning uit WW1 (inkom niet in arrangement inbegrepen). Dit museum geeft een kijk op het woelige oorlogsverleden van de stad Poperinge.
Wie de eigen fiets niet meepakt, kan fietsen huren op verschillende adresjes in de stad.
Het arrangement “Met de fiets langs hop en bier” omvat de gids, pechverhelping, toegangsgelden, aandenken,belegde boterham in “Het Ovenhuis” Watou, Trappist 12° in Westvleteren.
Reserveren is verplicht via de Toeristische Dienst in Poperinge (057/346676)
Toerisme Poperinge : http://www.poperinge.be
Brouwerij St. Bernardus : http://www.sintbernardus.be/
“In de Vrede” : http://www.indevrede.be/
St. Sixtus abdij : http://www.sintsixtus.be
Hopmuseum Poperinge : http://www.hopmuseum.be/
Talbot House Poperinge : http://www.talbothouse.be/
Fietsverhuur Poperinge : fietsverhuur@telenet.be
Tekst en foto’s : Danny van Tricht
24 april 2009 de Goede Vrijdag, Herselt
Een uitnodiging van ‘Trappistbier Beleven’
Als je zo een beetje rondstruint in de bierwereld krijg je op den duur wel wekelijks enkele uitnodigingen in de bus om her en der bier te gaan proeven. Wekelijks kan je, maar dat wist u al, honderden kilometers afleggen om nieuwe, exceptionele, unieke en andere bieren te gaan proeven. De enkele festivalletjes van jaren geleden zijn er ondertussen tientallen geworden.
Van oudsher bezochten we niet zoveel festivals. We hebben de neiging graag te drinken en dan te blijven hangen, en beide zijn een slechte combinatie voor zowel openbaar als privévervoer. Maar nu en dan trekt er toch een uitnodiging de aandacht, en achteraf bedenken we dan wel eens dat we ze beter niet lazen. Niet dat ’t slecht was er op in te gaan, wel integendeel, maar omdat we weten dat we eigenlijk voor het lezen al beslist hebben van er op in te gaan. Dat kan natuurlijk van de titel afhangen, maar evenzeer van de gastheer. Enfin, dit alles om maar te zeggen dat een uitnodiging van www.trappistbierbeleven.be voor ons een openstaande val is. (Maar dan in de positieve zin, natuurlijk!)
We leerden Danny Van Tricht enkele jaren geleden in het gezelschap van o.m. Chuck Cook kennen bij een bezoek aan Rochefort. U weet wel, één van die brouwerijen waar je absoluut niet binnen geraakt. Danny is de spreekwoordelijke uitzondering die de regel stelt. Het spreekt dan ook voor zich dat een uitnodiging voor een proeverij die door Danny op ’t getouw gezet wordt, hoge verwachtingen oproept. Of we dus zo goed wilden zijn in klein gezelschap het vege lijf naar Herselt te reppen om er extreem oude trappisten te proeven ? Zonder twijfel, Danny, en we brengen zelf ook wat lekkers mee!
Oude bekenden en nieuwe gezichten. Eén van die dingen die maken dat de bierliefhebberij blijft boeien is zonder twijfel het sociaal aspect. Ooit lazen we de spreuk die we tot onze ludieke slagzin maakten: “ ‘tPier en is voor de ghansen niet gemaect!” Het bier is er inderdaad door en voor mensen, en niets heerlijker dan met mensen keuvelen met en over een biertje. Ook zo de genodigden van Danny, deze avond, een heterogeen gezelschap van jong naar iets minder jong, van dame tot heer, van brouwer over uitgesproken liefhebber tot levensgenieters en gelegenheidsproevers. Is er een mooier schaar mogelijk om de oude heerlijkheden van onze trappistenpaters door ruiken en proeven en snuffelen en smakken om te zetten in woorden ? Zo troffen we, naast Danny en ondergetekende, Chuck Cook, Amerikaans bierjournalist die zich de laatste jaren eerder ontpopt als brouwerijreiziger. Chuck bezocht zo maar eventjes 91 van onze brouwerijen, en tegen dat hij volgende week terug naar huis vliegt, heeft hij weer enkele trofeeën extra. Carine,Danny, Guy en Isabelle vertegenwoordigden de ‘culinaire bierliefhebber-levensgenieter-blij met lekkers’- zijde van ons proefpanel. Aan de andere kant vonden we Steven Lintermans, uitgelezen bierliefhebber, André Van Gansen , sinds 25 jaar hobbybrouwer, en Jef Goetelen, welbekend Hofbrouwer. (Te zeggen, niet van Laken, natuurlijk!). We rekenen onszelf zeer bewust als een gulden middenweg tussen de twee groepen, enerzijds omdat we meteen opgevorderd werden tot het schrijven van de notulen van deze ‘tonzitting’, anderzijds omdat gemeenlijk bekend is dat bij het proeven van allerlei lekkers het bourgondisch deel van onze herseninhoud meermaals de overhand haalt op het objectief en sensorisch analiserende. Vandaar ook het eerder genoemde ‘blijven plakken’. Het was dan ook niet zonder bijbedoeling dat ik me naast Jef de Hofbrouwer installeerde.
Tussen proeven en ruiken, de oren gespitst !
Het gamma
In tegenstelling tot de bekende De Gamma, dewelke ons spijtig genoeg voor deze vermelding niet sponsort, willen we hier nadrukkelijk Het Gamma bespreken, met hoofdletter geschreven vanwege de door allen geprezen magistraliteit van de inhoud. Zoals de uitnodiging ons terecht deed vermoeden was het meteen raak: oudste te proeven bier: omstreeks 1980, jongste: omstreeks 2001! Sta ons toe nadrukkelijk te stellen dat door de jaren heen een eerder voorzichtige benadering van ‘oude bieren’ ons deel is geworden. Alhoewel meermaals zeer interessant moet men durven stellen dat de grote meerderheid van de bieren niet gemaakt is om decennia te overspannen. Op uitzonderingen na denken we dat vier- vijf jaar voor een beperkt aantal uitmuntende bieren meer dan genoeg is. Daarna volgt onherroepelijk oxydatie en afbraak, en hoe dan ook, dat was en is nooit de bedoeling van de brouwer geweest. Ondanks deze bijbedenking, die door een aantal liefhebbers allicht gecontesteerd zal worden – het weze hun goed recht – is ondergetekende steeds graag bereid de lippen aan zo’n glaasje antiek te zetten, al is het maar omdat een aantal typische aroma’s en smaken nu eenmaal niet in jongere bieren terug te vinden zijn.
We proefden Westmalle Dubbel en Tripel, Sixtus (Watou), Sixtus Westvleteren 12, Blauwe Chimay, Petit Orval en Orval en , buiten categorie, La Trappe.
De proeverij
We zijn ons bewust van onze technische beperkingen op het vlak van proeven. Het is en blijft een leerproces waarbij ondergetekende ook nu weer moet toegeven nog veel te leren te hebben. Om goed te zijn zouden we dus nog eens moeten samenkomen om de verschillende notities tegen elkaar af te wegen om een omvattende analyse te maken.We laten natuurlijk graag aan de gastheer het voorrecht om dit in overleg met de andere aanwezigen alsnog te doen. Bij het schrijven van dit ‘verslag’ moeten we dus beroep doen op onze eigen gefractioneerde waarnemingen en beogen verre van de absolute juistheid neer te schrijven. Hierbij toch een poging waarbij, zoals zelfs de niet – oplettende lezer zal kunnen vaststellen, we soms toch echte verwondering niet konden onderdrukken! Gelieve, goede lezer, lieve lezeres, nota te nemen van het feit dat omwille van diverse redenen de gebruikte jaartallen soms benaderend zijn, en dat de conditionering verliep van 33cl tot 75 cl. Over het schuim hebben we het meestal niet, omdat het weg was voor dat het glas ons bereikte. Trek daar dus niet de conclusie uit dat er geen was, maar minstens dat het snel inzakte en meestal zonder sporen na te laten. Ook de koolzuurverzadiging laten we verder onbesproken, doorgaans was ze zwak tot helemaal onbestaande. Tot slot zijn onze zintuigen niet anders dan van de meeste mensen, en beginnen ze na vijf – zes bieren duidelijke tekenen van vermoeidheid te tonen. U zal het aan de bespreking kunnen merken wanneer ze in het later verloop van de proeverij toch nog wakker geschud werden. Daarenboven, maar dat hoeft geen nadeel te zijn, kenden we natuurlijk ook de voorgeschiedenis van de meeste bieren niet, meestal vondelingskes uit diepe stille kelderkrochten…
Petit Orval 1983
De Petit Orval is het bier dat de paters voor zichzelf brouwen. Enkele bakken geraakten ter abdij in de vergetelheid en werden leeggegoten, Redder Danny kon er (gelukkig) enkele veilig stellen. We vonden onmiddellijk een oude bekende zowel in aroma als deels in de smaak: wat stof en nat karton.Ergens vingen we een streepje groene appel ,maar waar iedereen het over eens was: droog,droog,droog. Een tikje zurigheid maar niet de zuurte van ‘slecht’ bier, maar van de restwerking van Frank Boons’ hartedief: de Brettanomyces. Het was ook Frank Boon die ons toen vertelde dat er in Orval een belangrijke rol is weggelegd voor de wilde Brettanomyces gist. En dat die langzaam maar zeker zijn werk voortzet en niet stopt voordat hij alle suikers tot de zijne gemaakt heeft. Een uitgesproken lambiktoets was vanaf het openen van de flessen ons deel: ronduit schitterend! Bij verdere opwarming staken dan uiteraard een aantal mindere aroma’s de kop op, maar dat kon de verwondering al niet meer dempen!
Orval 2003
Duidelijk nog Orval met de bekende hoppigheid. In de geur dachten we banaan en peer terug te vinden en tevens al wat nat karton. Duidelijk aan zijn overgang bezig, deze Orval. Bitter speelde hier nog steeds de hoofdrol, maar ietwat zuurte kwam ontegensprekelijk al opzetten?
Orval 1983
Quasi onmiddellijk naast de vorige geplaatst om toch iets van vergelijking te kunnen maken. Het zurige aspect overheerste de bitterheid en ging eerder naar wrangheid en adstringentie. Nochtans niet direct onaangenaam. In tegenstelling tot onze eerste was dit bier aan oxydatie onderhevig.
Westmalle dubbel 1980
Porto! Ietwat afkerig tegen de smaak van porto sinds het onoordeelkundig nuttigen van een op een studentenbal gewonnen fles, herontdekten we deze smaak jaren later en bezadigder als merkwaardig fenomeen van tal van ‘mooi’ verouderde donkere bieren. Dit was hier zeker het geval. Naast het onvermijdelijke stof toch nog heel proefbaar zoetig-bitter met cacao en caramel en/of zoethout.
Sixtus Prior 1989
Nog gebrouwen door St.Bernardus in Watou was dit toch ook één van de zeer interessante bieren van de avond. Behoorlijk complex (nog steeds), want ook hier portorisatie, maar met misschien wat minder aangename toetsen zoals een salamigeur bij het walsen en na opwarming wat verbrande rubber. In de smaak moutig en bitterzoet met een langere nabitter. Hoe dan ook geoxydeerd maar verrassend en niet (geheel) onaangenaam.
Blauwe Chimay 1988 Grand Réserve (75cl)
Ook deze ‘Blauwe’ had (uiteraard) wat van oxydatie te lijden. Tevens had de kurk zijn smaakje nagelaten. Toch viel ons hier onmiddellijk ook de portosmaak en vooral de alcoholwarmte op, die er allicht mee voor zorgde dat de zoetig – bitterige smaak lang uitliep.
Westmalle Tripel 1980
Vooreest mag opgemerkt worden dat onze gastheer in deze lading het originele prijsetiketje terugvond. 27,50 Fr. Voor een bak van dit allerheerlijkste vocht, anno 1980 ! En of dat de tijden toen beter waren! Spijtig genoeg waren voor dit bier de tijden ook niet meer wat ze geweest zijn. Nadrukkelijk nat karton en stof met een eerder wrange smaak. Wel opvallend was de kleurverandering van eerder strogeel naar goudgeel of geel koper, bijna op het ambere af, zo u wil.
Westmalle Tripel 1988
Nadrukkelijk geoxydeerd, maar in tegenstelling tot zijn oudere confrater duidelijk alcohol warm en romiger-zoetiger van indruk. Ook hier weer de kleur veel donkerder geel als oorspronkelijk, maar, zoals alle voorgangers trouwens, verrassend helder!
Sixtus Westvleteren 12 2001
Hoewel de jongste telg van ons gamma, had deze Westvleteren al duidelijk ouderdomskwaaltjes. Naast een voor de hand liggende oxydatie toch nog moutig en zoet-bitter. Hier wel opvallend diacetyl in de neus vooral met een geur van karnemelk. Van de geproefde bieren was dit de enige die met een redelijke schuimkraag tot bij ons geraakte.
Sixtus Westvleteren 12 1990
Zonder twijfel een openbaring. Mondgevoel troef! Naast papier en karton ook hier een rubberachtige gewaarwording in de geur. Maar de smaak, mensen, mensen! Met dit bier krijg je een Mount Everestbeklimmer terug opgewarmd! Onwaarschijnlijke alcoholwarmte gepaard met een moutige zoetigheid die ons eerder aan siroop deed denken dan aan bier. Van oxydatie geen sprake, maar daarentegen een prachtige portorisatie. Als ‘uitsmijter’ kon dit tellen, maar of je nu je bak Westvleteren twintig jaar moet laten staan om dit te bereiken is dan natuurlijk weer zeer de vraag. Al bij al waren de proevers het er zonder onderscheid over eens dat deze proeverij zonder meer indrukwekend was. Eens te meer viel ook op dat de meeste van deze bieren zeer snel een vol gevoel geven en dat je zonder twijfel een flesje door drie kan delen, anders wordt het echt puffen.
“Buiten competitie”
Wie had gehoopt al naar huis te kunnen zat er grondig naast. Niet dat iemand ook maar op ’t idee zou gekomen zijn. Danny had immers aangekondigd nog enkele ‘speciallekes’ op ’t programma te hebben.
Stoofbier 8 en 12 Sixtus Westvleteren.
Stoofbier is het laatste dat bij het afvullen in de tanks blijft zitten. Uniek omwille van het feit dat het niet te koop is. Uniek omwille van het feit dat het wel eens meegegeven wordt aan mensen uit de streek om ‘stoverij’ mee te maken. (Vandaar ook de naam) Uniek omdat onze gastheer er toch weeral was aan geraakt én uniek omdat met de vernieuwde afvulinstallatie dit bier spoedig tot het verleden zal gaan behoren. We onthouden hier de veel nadrukkelijker smaakelementen, vooral het bitter van de gist.
La Trappe Quadrupel ‘eik’
Als sluitstuk had Danny een wereldprimeur voor te stellen. De schittering in zijn ogen verried al één en ander maar we moesten toch wachten op ons glas voor de absolute verrassing van de avond. Immers, pas deze namiddag had hij met Chuck brouwerij La Trappe bezocht en de brouwmeester, Lodewijk Swinkels, een fles van zijn nieuwe bier ontfutseld. Deze nieuwe La Trappe Quadrupel zal hoe dan ook niet gecommercialiseerd worden en alleen te proeven zijn in het proeflokaal van de brouwerij. Dit zou dus de eerste (en enige?) fles zijn die de ingetogenheid van de abdij verlaat. Deze Quadrupel onderscheidt zich van de andere door een lagering van niet minder dan negen maanden op (nieuwe) eiken vaten. Het resultaat sloeg iedereen met verstomming: zoet-bitter, zeer complex, maar met een uitgesproken, zelfs overweldigende, geur en smaak van vanille ! Een bier om lyrisch van te worden, als je tenminste de fles deelt met meer dan een handvol proefgenoten, want anders kan men je geheid naar huis rollen! (NVR : dit bier is nu nog niet verkrijgbaar in de abdij, over dit bier hoor je later nog meer op Trappistbier Beleven !)
Wereldprimeur !
Natafelen
Als opkikkertje werd ons nog een lekkernij vanwege de waard aangeboden. De kastelein van de Goede Vrijdag trakteerde ons nog op een boterham met balletjes in een Westmallesaus. Of hebben we de volgorde fout? Alleszins een uitermate hartige hap, die met een fris glas bier van onze proefkompaan Jef den Hofbrouwer met smaak verorberd werd. Na nog wat natafelen, wat gaat de tijd in die gastvrije Kempen toch altijd snel!, was het afscheid er sneller dan verwacht, en na zo’n geur – en smaakorgie viel ons dat wel zwaar.
De kilometers die ons van ’t Stadje scheidden gaven ons de gelegenheid een massa indrukken nog eens te laten passeren. Zonder afstand te doen van ons ‘standpunt’ over oude bieren hebben we hier toch een aantal uitgesproken unieke gewaarwordingen beleefd. Bovendien leerden we een groep biergeestdriftige (en dus?) gezellige Kempenaars kennen die ons het gevoel gaven dat de afstand Antwerpen-Herselt niet zo groot is als de kilometerteller zou doen veronderstellen.
Bedankt vrienden, bedankt Goede collega van de Goede Vrijdag, bedankt Danny Van Tricht !
Tekst : Hans Bombeke (Docent ‘Bierkennis’ PCVOA en Voorzitter Antwerps BierCollege)
Foto’s : Chuck Cook & Danny Van Tricht
Foto: De Morgen
Ondertussen zijn in de St. Sixtus abdij de bouwwerken voor de nieuwbouw van start gegaan. De broeders Trappisten geven graag een inkijkje op hoe de werken vorderen : bekijk HIER de website met up to date foto’s.
St. Sixtus Abdij Westvleteren
Tekst en foto’s : Danny Van Tricht
Na veel wikken en wegen is er dan toch uiteindelijk een nieuwe bottellijn geinstalleerd in de brouwerij van Westvleteren. Er is nog maar een paar keer gebotteld in deze nieuwe installatie maar de broeders zijn razend enthousiast over deze belangrijke innovatie. Toch zal dit niets veranderen aan de jaarlijks gebrouwen hoeveelheid bier. In exclusiviteit voor Trappistbier Beleven hier enkele foto’s.
Nieuwe bottellijn Westvleteren
Nieuwe bottellijn Westvleteren
Tekst en foto’s : Danny Van Tricht
Voormalige abt Sint-Sixtusabdij overleden
WESTVLETEREN – Maandag is Dom Herman Jozef Seynaeve in Zelzate overleden. Hij was van 1968 tot 1978 abt in de Sint-Sixtusabdij in Westvleteren. Hij werd geboren in Izegem op 4 april 1921 en deed zijn intrede in de abdij op 21 november 1940. Hij werd tot priester gewijd in 1948.
Dom Seynaeve
In de abdij had hij allerlei functies: kaasmaker, bakker, ondernovicenmeester van de lekebroeders, verantwoordelijke voor de brouwerij, gastenpater, subprior en prior in 1954. In 1968 werd hij tot vijfde abt verkozen. Op 3 april 1978 vroeg hij ontslag om gezondheidsredenen.
Daarna verbleef hij op verschillende plaatsen. De uitvaartdienst heeft plaats op vrijdag 30januari om 10uur in de abdijkerk van Westvleteren. Daarna wordt hij begraven op het kloosterkerkhof van Westvleteren.
Info : William Roelens
Na een paar weekjes intens knutselen is trappistbier.be volledig herwerkt en is de lay-put wat opgefrist. Naast info over de 7 Trappistbieren en hun brouwerijen staat voor het eerst ook de volledige verzameling van glazen online !
Tekst en foto : Danny Van Tricht
Uit Het Nieuwsblad :
Sloop Sint-Sixtusabdij volop aan de gang
Buurtbewoner Jozef Mahieu (75) was vaste metser van de abdij
WESTVLETEREN – Sinds enkele dagen is men volop bezig met de afbraakwerken aan een deel van de Sint-Sixtusabdij. Buurtbewoner Jozef Mahieu (75) volgt die werken met enige pijn in het hart. Hij was immers vanaf 1947 de vaste metser van de abdij. Hij beschouwt het nu een beetje als de afbraak van zijn levenswerk.
Jozef Mahieu: ‘Ik ben geboren op een steenworp van de abdij. Daar volgde ik ook de lagere school. Mijn echtgenote Georgette Desomer en ik wonen trouwens in een huis dat we huren van de broeders. Gedurende 44 jaar werkte ik in de abdij, mijn tweede thuis. Eerst was ik er 20 jaar metser en stenenbewerker. Ik moest er onder meer stenen houwen om aan te brengen rond deuren en ramen, en tegels en pilaren maken. Het moeilijkste waren de gangen, die we bouwden met bogen in een mix van Romaanse en gotische stijl.’
‘Drie jaar zijn we daarmee bezig geweest. Jules Gouwy uit de Cooyaardstraat was mijn collega-metser, mijn oom Leon Vandebilcke en Marcel Gruwez waren onze metselaarsdienders. De werken gebeurden onder toezicht van broeder Jerom. De andere broeders hielpen niet mee.’
Abdij Westvleteren
Momenteel worden de slaapzaal, het noviciaat, het bureau van vader abt en het scriptorium afgebroken. Begin dit jaar werden alle stoffelijke resten van het oude kerkhof ondergebracht in een massagraf. Op de plaats van het oude, is er nu het nieuwe kerkhof.
‘Na twintig jaar als metser te hebben gewerkt, moest ik stoppen omdat ik last kreeg van het cementstof. Daarna heb ik nog meer dan twintig jaar gewerkt als boekhouder van de abdij. Dat hield onder meer de verkoop van landbouwproducten en het wereldvermaarde bier in’, vertelt Jozef Mahieu. De Sint-Sixtusabdij wordt 3.500 vierkante meter groter. In het voorjaar van 2007 stortte een muur in, en een deel van de abdij dreigde in te zakken.
‘We werden gedwongen tot een grondige verbouwing. We kozen deels voor nieuwbouw, en deels voor verbouwing. De gebouwen vertonen hier en daar grote scheuren en verzakkingen, want veel delen van de abdij, gebouwd in 1831, zijn heel oud. Als architect kozen we voor bOb Van Reeth’, zegt abt Manu Van Hecke (57).
Op de benedenverdieping komen onder meer het noviciaat, een gemeenschapsruimte, enkele kantoren en de ziekenafdeling. Op de bovenverdieping komen de kamers voor de broeders. Met het oog op de stabiliteit, wordt het geheel onderkelderd, waardoor ruimte ontstaat voor verschillende werkplaatsen. De oude abdijkerk wordt verbouwd tot refter en bibliotheek. Er wordt niet geraakt aan de brouwerij, waar men de wereldberoemde trappist brouwt. De werken moeten klaar zijn begin 2011. De 26 monniken verblijven zolang in het anders zo populaire gastenkwartier.
Heel die periode kunnen er geen gasten overnachten.
De verbouwingen en restauratiewerken in de Abdij van Westvleteren hebben een aanvang genomen. En dat ze er meteen stevig tegen aangaan is te zien op het nieuwsfilmpje van de regionale WTV. Goed ook te horen dat er ook plannen zijn om een volledig nieuwe bottelarij te bouwen. De toekomst van Westvleteren is verzekerd !
Westvleteren oude brouwerij
Tekst en foto’s : Danny Van Tricht
Bron : WTV
Mijn eerste kennismaking met Trappist Westvleteren
Westvleteren
Heel jong, laten we zeggen eind jaren 50, werd ik regelmatig geconfronteerd met het trappistenbier van Westvleteren. Niet dat het me toen al doordrong wat de juiste betekenis van trappistenbier was, laat staan hoe het smaakte. Maar mijn vader en oom maakten jaarlijks gebruik om bier te gaan halen bij de Paters, want zo werden de Trappisten van Westvleteren in de volksmond nog genoemd. Wij hadden toen nog geen auto maar mijn oom kon zich toen al een Citroën DS -ook het strijkijzer of de mossel genoemd door zijn heel speciale vorm die revolutionair was voor die tijd- veroorloven. Het was een luxeauto met een heel grote koffer, ideaal voor 10 bakjes (het maximum in die tijd die u mocht kopen) trappistenbier in te laden.
Abdij Westvleteren
Weken voordien hadden ze iedereen persoonlijk verwittigd dat ze die dag naar Westvleteren zouden gaan. Dus.. wie een kratje wilde moest het maar zeggen en ze brachten het mee.
Voor hen was bier gaan halen bij de Paters een jaarlijkse traditie, een soort missie voor de familie en vrienden die nog niet over een auto beschikten. Een trappistenbelevenis. Zeg maar een soort bedevaart. Hun bedevaart.
Toen stonden nog geen lange rijen in de Donkerstraat. Er kon vlot zonder afspraak in het magazijn van de abdij binnen gereden worden. Zelfs “ne Westvleteren” proeven met de monnik van dienst was de normaalste zaak van de wereld. Tijd zat. Toen de bakken met meestal gele kroonkurken (12°) ingeladen waren, was er nog tijd om twee van de lichamelijke werken van Barmhartigheid uit te voeren nl : hongerige spijzigen en dorstige laven. Dit gebeurde in café “De Vrede” (Vroeger nog een 100 meter van de abdij verwijderd). Het was een soort veranda met een aanpalend winkeltje. Totaal ongezellig maar iedereen wou er zijn want slechts hier kon je de verschillende trappisten proeven met een schelle paterskaas of paté. In de namiddag begon dan hun echte opdracht. Het bier thuis bezorgen. Laten we zeggen nog een derde werk van Barmhartigheid “De Zieken (van dorst) bezoeken”. Hun missie was maar volbracht als alle bakken netjes aan hun klanten afgeleverd waren. Om overtuigd te zijn dat ze wel het juiste trappistenbier bezorgden, werd er toch voor alle zekerheid op alle plaatsen eentje geproefd. Thuis gekomen beschikten ze over voldoende gespreksonderwerpen (in hoeverre ze nog verstaanbaar waren) maar jammer genoeg soms niet meer over een kratje Patersbier voor eigen gebruik.
Voor alle duidelijkheid nog bij vermelden : alcoholcontroles en Ratebeer bestonden toen nog niet.
Waarom moesten die twee nu roet in het Trappistenbier gooien ?
Een glas puur genot ...
Tekst & foto’s : William Roelens (blog : De Belgische Biercultuur)
Hier stroomt het bier Biernieuws Belgische Biercultuur ReisReporter.be Vader Abt Portrettekes
