Een reactie plaatsen

Tour des Trappistes

George Nelis heeft de nobele gedachte opgevat om zijn Tour des Trappistes te voet af te leggen. In regelmatige  bijdragen vertelt hij zijn pelgrimstocht.

Tour des Trappistes deel 4 : van Rochefort naar Achel

Maandag 29 september

“Ik hou van je !”. Met m’n hoofd uit het nauwe raampje kijk ik naar Coot. Haar lieve lach, haar guitige blik met meer dan een zweem vastberadenheid. Als de trein zich langzaam in beweging zet, vertoont de film van de afgelopen dagen zich in high speed : m’n gezellige verjaardag, het huis vol, de ochtend erop, de slaap lichtkloppend, het trotsgelukkige gevoel als ik onze kinderen zie, in hun stralende jeugdigheid. Onder de streep, tevreden en gelukkig.

De mist houdt het weiland in haar herfstkille greep en vervormt de contouren van de daar staande paarden van gracieus en rank naar prehistorisch en bonkig. De doorgeschoten asperges, de vergelende bladeren van de op de oogst wachtende maïs en uitgestrekte velden prille prei. De natuur is in haar herfst. Nog èèn keer pronken, nog èèn keer vlammen, om dan de vruchten prijs te geven en zich tevreden en gelukkig over te geven aan de bezinning van het koude seizoen.

Dra zal ik Henk weer zien, een intens gevoel, met een ingetogenheid die ons beiden schetst. Samen zullen we deze week van Rochefort naar Luik wandelen, waarna ik verder ga met als bestemming Achel. Deel 4 van m’n Tour des Trappistes, waarmee het traject Orval – Rochefort – Achel – Berkel-Enschot – Westmalle voltooid zal zijn.

Station Maastricht, Henk dus. Het weerzien ongewoon gewoon, temeer omdat we vanaf Den Bosch ongemerkt in dezelfde trein hebben gezeten, misschien wel boven elkaar. Het voelt als thuiskomen, waarbij je zowel gast als gastheer bent, een warm welkom.

Via Luik, inmiddels open en transparant in het nieuw gestoken, komen we via Namen met een hink-stapsprong aan in Jemelle. En waar ik en m’n maag al stilletjes op hoopten, kan hier nog steeds. Rijk belegde sandwiches, met een keur aan beleg. De gezellig gezette man achter het mini-loket komt al snel met onze scampi a l’ail, die ik gulzig naar binnen hap. De korst van het stokbrood splintert. Samen met de romige vlezigheid van de scampi een tantrisch genoegen voor al mijn smaakpapillen. Wat kunnen de Belgen dit toch goed !

Op naar de abdij. Met ferme pas lopen we door Jemelle, en passeren daarbij een Fortis-filiaal. Deze het afgelopen weekeinde deels genationaliseerde bank wordt geteisterd door een weglekkend vertrouwen en een naar beneden knetterende beurskoers. Maar wellicht dat dit alles nodig is om weer op aarde te landen, en op duurzaamheid in te zetten.

Wij zelf moeten inmiddels inzetten op tempo, want na Rochefort geschampt te hebben, resteren er nog een handvol minuten om de abdij te bereiken, vòòr 17:00 wel te verstaan, want tot dat tijdstip is Bernard Lezaire nog aanwezig om ons te ontvangen. Een herhaling van mijn eerste, te late aankomst voorkom ik liever.

Het tempo gaat omhoog, net als de weg. Aldus arriveren we stevig stomend maar wel op tijd bij de poort en schudden we even later Bernard de hand. “Ik praat een beetje Nederlands” zegt hij met een lief gezicht. “En”, zo vervolgt hij, “Broeder Antoine ontvangt u morgen graag om 09:30, voor een rondleiding door de brouwerij”. Toen ik enkele dagen geleden deze blijde tijding in Bernard’s email las, maakte m’n lever een halve Rittberger met dubbele schroef van pure blijdschap. Dit Walhalla, Ford Knox is makkelijker toegankelijk, opent zich voor ons.

Onze kamer en het avondmaal, brood en visschen (Ken ik dit ergens van ?!) zijn van een innemende eenvoud. De begeleidende Rochefort 6 vol en complex, of, beter, vult en completeert.

In de naastgelegen bibliotheek, sober en daarmee rustgevend ingericht, vinden we een schat aan informatie. Dat de voertaal alhier een ontwikkeling heeft doorgemaakt, getuigt het volgende krantenknipsel uit 1921 :

“Katholieke jongelui, die zich geroepen voelen voor het Kloosterleven, kunnen zich aanmelden in het schilderachtig gelegen Klooster der Eerw. Paters Trappisten in de omgeving van Rochefort. De Kloostergemeente bestaat uitsluitend uit Hollandsche Paters en Broeders. Men wordt geheel kosteloos opgenomen. Reiskosten worden vergoed. Voor verdere inlichtingen zich te wenden aan het adres : Abdij St. Remy, Rochefort (België)”.

Tot 1967 werd hier zowel Frans als Nederlands gesproken, en nu is alleen broeder Antoine nog het Nederlands machtig. Als we even later naar onze kamer getogen zijn en ik vanuit m’n raam naar buiten kijk, zie ik de sterren fonkelen. Maar, is dat nu de Grote Beer of de Kleine Roerstok ?

Dinsdag 30 september

Na de eucharistie, intiem met een besloten warmte, en een korte wandeling door de tuin, ontmoeten we broeder Antoine. Zijn zachte ogen verraden wijsheid en humor, zijn witte haren sieren zijn leeftijd. Een innemende persoonlijkheid, met ruim 20 jaar ervaring als brouwmeester, tot eind jaren ’90.

Zijn rondleiding is gedreven en getuigt van kundigheid. We beginnen in de brouwzaal, waar de koperen ketels imposant en gedegen hun werk doen en de wortlucht onze neuzen kietelt. Het brouwproces, met water uit eigen bron, is hier inmiddels dermate geoptimaliseerd en geautomatiseerd dat er 2 maal daags gebrouwen kan worden. Vandaag is zo’n dag. Tijdens onze wandeling vanmorgen zagen we de bostel al afgevoerd worden en nu dampt en schuimt het volgende brouwsel. Het merendeel, meer dan de helft van de productie, bestaat uit Rochefort 8, eenderde is Rochefort 10, ook wel La Merveille genoemd, en het restant bestaat uit de 6, die ’s middags bij de warme maaltijd wordt geserveerd.

Tot 1975 maakte men ook nog een apart tafelbier, de Middel, met 3° alcohol. Volgens broeder Antoine was dit feitelijk het laatste deel van de gefilterde wort, aangelengd met water en, voorzien van wat extra suiker, vergist. Eind jaren ’70 waren er zelfs wilde ideeën om een bier van 15° te gaan brouwen, maar verder dan de denkbeeldige tekentafel is dit, helaas ?, niet gekomen. Via de ruimte met de machinale filters, het gebruik van kiezelgoer is in overleg met het waterleidingbedrijf gestopt, lopen we langs de moutsilo’s, met gerst uit landen als Australië, Portugal en Polen en dalen af in de kelder.

Een snoezig museum, met aandoenlijke overblijfselen uit een naar mijn idee nog redelijk recent verleden, als fusten, houten bakken en de gekende gezandstraalde flessen. De overgang naar de zaal met de RVS opslagtanks is als het door een virtuele muur stappen naar een ander tijdperk. Ook de nuchtere getallen laten een indrukwekkende groei zien. Zo werd in de jaren ’70 een bottellijn aangeschaft die de handmatige productie van 2 weken in een luttele 6 uur “afraffelde” en verwerkt de huidige Krones-installatie ruim 20.000 flessen per uur. En kortgeleden is een palletiseer-installatie aangeschaft. Zo spaart men tijd, de ruggen van de medewerkers en de kosten van de kinesitherapeut. Men blijft hier oog houden voor het nu en de toekomst.

De rest van de regenachtige dag brengen we grotendeels door in de bibliotheek met lezen en schrijven. Een korte wandeling en het middagmaal, wortelen, gehakt, aardappelpuree en een herfstbruine Rochefort 6 zorgen voor de afwisseling.

Opvallend is de snelheid waarmee gegeten wordt : van genietend eten is nauwelijks sprake en een beetje grote eter moet er flink de vork in zetten, wil hij zijn disgenoten niet te lang laten wachten. De voortdurende stilte maakt ook wat obstinaat, getuige het feit dat Henk het lumineuze idee kreeg om op het leien tableau, waarop het aantal eters wordt genoteerd, een 0 te plaatsen achter het cijfer 4, daarmee het aantal ontbijters morgen naar 40 brengend. En dat met 14 eenpersoonskamers …

Tekst en Fotos : George Nelis

©2010 TrappistBier Beleven

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: