Een reactie plaatsen

Tre Fontane beperkt verkrijgbaar in 75-cl

Sinds begin 2017 is de Italiaanse Trappistenbrouwerij Tre Fontane in Rome begonnen met het in zeer beperkte hoeveelheid afvullen van hun trappistenbier in 75 cl-flessen.

Voor de Nederlandse mIMG_1906_klarkt heeft Wauters Hulst deze beperkt beschikbaar. Voor wie de bieren van Tre Fontane nog niet zo goed kent: Trappist Tre Fontane beschikt over uitgesproken kruidige aroma’s, waaronder Eucalyptus. Daarmee is de Italiaanse trappistenbier een zeer goede begeleider van bijvoorbeeld de befaamde Zeeuwse platte Oesters.

 

Advertenties
Een reactie plaatsen

Vernieuwde bottelarij Rochefort

Afgelopen maanden vonden er bij de Abbaye Notre Dame de St. Remy te Rochefort grote bouwwerken plaats. rochefortezaal

De verouderde bottelarij is compleet vernieuwd en ondergebracht in een volledig nieuw gebouw. Ook zijn er vergevorderde plannen om de brouwzaal te vernieuwen. Dit alles met als doel om ook in de toekomst de kwaliteit en productie te kunnen blijven waarborgen.

Een reactie plaatsen

Wauters Hulst distribueert Trappist Achel

Achel_extrablondSinds 01 juli 2017 heeft Wauters Hulst het exclusieve verdelerschap voor de Nederlandse markt van Trappistenbier Achel.

Trappist Achel is daarmee de 7e trappist die door Wauters Hulst in Nederland op de markt gebracht wordt.

Een reactie plaatsen

Mount Saint Bernard Abbey (UK) nieuw lid IVT

Wat al een tijdje als gerucht rondging is onlangs bevestigd door de IVT: De Trappistenabdij van Mount Saint Bernard, gelegen in het Leicestershire (Verenigd Koninkrijk) werd op 6 maart 2017 LID van de Internationale Vereniging Trappist (IVT). Momenteel telt de vereniging 21 leden, waarvan 21 Trappistenabdijen verspreid over België, Nederland, Frankrijk, Oostenrijk, Duitsland, de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. De vraag is nu of er wel of niet een brouwerij komt en of we binnenkort een Engels trappistenbier kunnen begroeten…

Mount Saint Bernard Abbey werd gesticht door de Franse Abdij van Melleray in 1835. Gedurende de geschiedenis schommelde de omvang van de gemeenschap. Het gemiddelde aantal monniken over bijna tweehonderd jaar correspondeert met de huidige bezetting van 25 monniken, tussen de 31 en 91 jaar.

Geheel volgens de Cisterciënzer traditie waren de monniken altijd boeren. Ze bewerken nog steeds het land en hebben zowel een moestuin als een boomgaard. In 2014 hebben ze echter besloten om het melkveebedrijf stop te zetten, omdat het niet langer voldoende rendabel was.

Op dit moment is hun vee beperkt tot de kippen die de gemeenschap voorzien van eieren. Ze onderzoeken momenteel de mogelijkheden om de zogenaamde ambachtelijke economie te ontwikkelen. Volgens de geruchten zou dat wel eens een bierbrouwerij kunnen worden. De Engelse monniken zijn blij, om in dit verband, te kunnen terugvallen op de ervaring en expertise van de IVT. Zie ook: www.mountsaintbernard.org

Bron: Internationale Vereniging Trappist (IVT)

2 reacties

Monniken Rochefort recht tegenover uitbater steengroeve

Volgens verschillende Belgische media (bron: Belga) is er opnieuw onrust bij de trappisten van Rochefort in de provincie Namen. De geplande uitbreiding van een steengroeve zou volgens de lokale monniken het beroemde trappistenbier van Rochefort bedreigen. De groep Lhoist heeft een nieuwe vergunning om pomptesten uit te voeren in de steengroeve van La Boverie in Rochefort. Slecht nieuws voor het trappistenbier van Rochefort, dat wordt gebrouwen met water van een bron in de steengroeve. Normaal gesproken gingen de uitbaters van de steengroeve en de brouwers in Wallonië in harmonieus met elkaar om.

De trappistenabdij van Notre Dame de Saint-Rémy baat in de steengroeve sinds 1797 de Tridainebron in de bergwand uit. Die levert erg zuiver -zij het vrij kalkrijk- water, niet enkel als basisgrondstof voor de bekende trappistenbieren van Rochefort, maar vooral ook als drinkwater voor 3.000 gezinnen in het stadje. De pomptesten vormen volgens de paters een gevaar voor de waterkwaliteit. Woordvoerder Christophe de Doncker van de abdij van Rochefort is opnieuw van plan is om de vergunning aan te vechten bij Waals minister Carlo Di Antonio. “We zullen alle mogelijke juridische middelen gebruiken”, waarschuwt hij.

Pompsysteem

De Tridainebron ligt op een hoogte van 211 meter boven de zeespiegel en boven de vallei van Rochefort. Het bedrijf Lhoist baat tot nu toe de kalksteengroeve La Boverie vlakbij uit tot een hoogte van 220 meter. Lhoist wil de groeve gaan verdiepen tot 160 meter, een stuk dieper dan de bron. De waterspiegel in de grot zou daardoor droogvallen, maar Lhoist is bereid om een pompsysteem te bouwen waardoor water uit onderliggende lagen alsnog naar de bron zou worden gebracht. De monniken en de inwoners van Rochefort moeten daar niets van hebben. Die vrezen dat het water vervuild zal worden of dat hoe dan ook de samenstelling ervan zou veranderen. Dat zou de smaak van het bier kunnen veranderen en de internationale reputatie van de Rochefort-trappist ondermijnen. De steengroeve ziet het anders en stelt dat de verdieping van de groeve werkgelegenheid biedt aan zo’n 480 mensen tot het jaar 2046. Mocht dat niet gebeuren, dan dreigen er vanaf 2023 honderden arbeidsplaatsen verloren te gaan. Volgens Lhoist zullen de werkzaamheden de waterkwaliteit niet in gevaar brengen en dus géén gevaar vormen voor het voortbestaan van de trappist. Met de pomptesten wil Lhoist de uitbreiding van de steengroeve onderzoeken, maar dat zou het brouwproces in gevaar brengen, zo denken de Monniken van Rochefort.

Gewaardeerd trappistenbier

De geschiedenis van de abdij van Notre Dame de Saint-Rémy Rochefort gaat terug tot 1230, maar vanaf de 16e eeuw werd er bier gebrouwen. Tijdens de Franse Revolutie werd de abdij gesloten, maar in 1887 werd ze opnieuw opgericht, als stichting van het Limburgse Achel. In 1899 werd er in Rochefort opnieuw bier gebrouwen, eerst voor eigen gebruik van de trappisten, na de Eerste Wereldoorlog ook voor de omgeving. Sinds de jaren ‘50 is Rochefort een van de bij bierliefhebbers gewaardeerde trappistenbieren. (bron: deredactie.be)

Een reactie plaatsen

Recensie “Koken met La Trappe Trappist”. Pollux kookt de sterren van de hemel.

Bij het oppakken van dit boek valt het me meteen op: La Trappe in de bekende sierlijke letters tooit de cover, met als titel “Het beste van twee werelden”, “Koken met La Trappe Trappist” als ondertitel en een subtiel gefotografeerd, bijna transparant gerecht.

Het is mij duidelijk. Dit wordt een mooi boek. Om te lezen, om te kijken, om uit te koken. Om van te genieten.

Het boek opent met het innemende verhaal van Dom Bernardus, de huidige abt van de abdij O.L.V. van Koningshoeven. Hoe hij als jonge man naar het kloosterleven geroepen werd en hoe hij zijn levenswens in vervulling zag gaan. Maar ook over de uitdagingen die zijn bestaan met zich meebrengt, van het in stand houden van de tradities waarop het leven van een broeder gestoeld is tot de overheid die hier met administratieve eisen aan knaagt.

Tussendoor vergaap ik me aan foto’s van enkele gerechten, of beter gezegd, stillevens. De kleurrijke en met veel gevoel voor esthetiek gemaakte culinaire creaties komen uit de handen van Paul Pollux, meesterkok in zijn restaurant Aubergine, gevestigd in het Noord-Limburgse dorp Steyl. Zijn verhaal getuigt van gedrevenheid, de wil om met zijn bijzondere talenten, samen met zijn levensgezel May Swinkels, hun gasten het beste voor te zetten. Voor te tóveren, als ik nogmaals naar de gepresenteerde gerechten kijk, likkend over mijn lippen.

De gerechten zijn als in een perfect huwelijk samengaan van de werelden van Paul en de bieren van La Trappe, de laatste onlosmakelijk verbonden met de joviale Lodewijk Swinkels, de brouwmeester. Hij kreeg eind vorige eeuw de roerstok in handen, met als opdracht het pallet trappistenbieren uit te breiden. Hij introduceerde onder meer de Witte Trappist, La Trappe Isid’or en, het neusje van de zalm volgens kenners, Quadrupel Oak Aged.

De rode draad door de verhalen is de bevlogenheid, het innoverende vakmanschap, liefde voor het vak en toewijding. Met als resultaat inspirerende recepten voor oogverblindende gerechten.

 

Pollux is de helderste ster in het sterrenbeeld Tweelingen. De door Paul Pollux bereide spijzen en door Lodewijk Swinkels gebrouwen La Trappe bieren zijn in dit unieke boek onlosmakelijk met elkaar verbonden, als tweelingen.

Tekst: George Nelis. Foto’s: La Trappe

1 reactie

TrappistBier aan de kook: trifle met Chimay Grande Réserve gerijpt op houten vaten

https://trappistbier.files.wordpress.com/2011/12/marc_sabine.jpg?w=560 Sabine Mans en Mark Van Pee zijn fervente bierliefhebbers en bestuursleden van de Objectieve Bier Academie Diest. Aangezien ze ook houden van lekker tafelen, liefst met aangepaste bieren, experimenteren ze in hun vrije tijd graag met bier in de keuken. Voor TrappistBier Beleven trachten ze het lekkerste uit de trappistbieren naar boven te halen.

Koken met bier is niet hetzelfde als koken met wijn of met andere alcoholische dranken. Wijn wordt meestal in een recept met lange kooktijd verwerkt om de basissmaken te concentreren. Als je een bier voor een bepaalde tijd inkookt, zullen de heerlijke (maar vluchtige) aroma’s, die elk bier zo typisch maken, echter vervliegen en gaan alleen de fundamentele basiscomponenten, die in elk bier gelijkaardig zijn, nog een rol spelen: de moutigheid en standaard zoetige, bittere en zurige smaken. Vooral de bittercomponent van een bier kan meer uitgesproken naar voor komen tijdens het koken.

Voor gerechten waarbij je het bier laat inkoken, heeft het dus ook geen nut om een specifiek bier te kiezen. Aangezien dan juist de basissmaken de ruggengraat gaan vormen van het gerecht, is het enkel belangrijk om naar de bierstijl te kijken. Bieren met een lage bitterheid, zoals sommige donkere winterbieren, zijn dan geschikt bij het blussen van gerechten. Zure bieren zoals lambik of geuze kunnen gebruikt worden voor een koude garing of malser maken van vlees door de inwerking van de zuren. Tripels zijn dan weer ideaal om een saus meer diepgang te geven door hun bitterheid.

Wil je echter de eigenheid of de typische smaak van een welbepaald bier gebruiken, en wil je dus specifiek één bepaald bier gebruiken als typisch ingrediënt in een gerecht, dan moet je ervoor zorgen dat de vluchtige aroma’s die het bier karakteriseren bewaard blijven, en moet het bier in het gerecht verwerkt worden zonder dat het al te veel moet opwarmen. Alleen op die manier kan je bijvoorbeeld de geur van rode bessen, of groene appels, of een citrusaroma van hopsoorten uit de Nieuwe Wereld, of een subtiele gerooktheid of kruidigheid van specifieke bieren gebruiken als een volwaardig extra ingrediënt in een gerecht. Een bijkomend voordeel is dat je dan ook maar heel weinig bier in het gerecht moet gebruiken, en je volop kan genieten van de rest van de fles als begeleiding van de maaltijd.

Niet alleen de keuze van het bier is dan dus belangrijk, maar ook de bereidingswijze van het recept en het moment waarop het bier wordt toegevoegd.

En dat geldt zeker in dit geval, wanneer we willen koken met een Chimay Grande Réserve, een zeldzamer bier, langdurig gerijpt op eiken cognacvaten, wat exclusiever, meer uitgesproken qua smaak en met een steviger prijskaartje. Niet alleen willen we het bier niet “verspillen” in een gerecht waarbij de eigenheid verloren gaat, we willen er ook maar een minimale hoeveelheid van gebruiken en het bier moet niet alleen iets bijbrengen in het gerecht, het moet ook onontbeerlijk zijn.

Moeilijk? Helemaal niet! Het hoge alcoholgehalte, de toetsen van hout en sterkere alcoholdestillaten (cognac in dit geval) deed ons meteen denken aan een combinatie met vetter fruit en een warme kruidigheid om een eenvoudig maar heerlijk “boozy” dessertje mee te maken.

Een trifle is een nagerecht uit de Britse keuken, dat uit verschillende laagjes bestaat en gepresenteerd wordt in een glas of een glazen kom. In principe bestaat één van de laagjes uit cake die in sherry of een andere versterkte wijn (madeira, port, marsala,…) is gedrenkt, een andere laagje uit custard of vla, en een ander uit vers fruit. Hier kan echter fors van worden afgeweken: de cake kan vervangen worden door koekjes of brownies, en de vla door ijs of opgeklopte room.

Ingrediënten voor 6 glaasjes:

Voor de kruidige cake:

  • 2 eitjes
  • 110 g bakboter
  • 110 g suiker
  • 110 g zelfrijzende bloem
  • 1 theelepel kaneel
  • Een halve theelepel nootmuskaat
  • Een flink snuifje gemberpoeder
  • Een halve theelepel speculaaskruiden

Voor de gedroogde vruchtenmengeling:

  • Kokosschilfers, fijngehakt
  • Amandelnoten, fijngehakt
  • Gedroogde mango, in kleine blokjes gesneden
  • Rozijntjes
  • Gedroogde vijgen, in stukjes gesneden
  • Chimay Grande Réserve gerijpt op houten vaten

Voor de room:

  • 100 ml opklopbare room
  • 50 ml kokosroom
  • 1 eetlepel bloemsuiker

Voor de cake: mix alle ingrediënten samen in een keukenrobot. Beboter een kleine ronde springvorm en vul die met de cakemix. Plaats gedurende een 25-tal minuten in een voorverwarmde oven op 180°C. De cake is klaar wanneer je met een mes in de cake prikt en het mes er proper uitkomt.

Voor de vruchtenmengeling: meng alle ingrediënten in een kommetje, en voeg het bier bij tot de vruchten net onderstaan (dit is echt niet veel !). Laat het geheel ongeveer een half uurtje trekken.

Voor de room: meng alle ingrediënten samen en klop op tot het geheel half vast is.

Snij de cake in plakken en steek er met een vorm rondjes uit die even groot zijn als de glaasjes. Stel de glaasjes samen: begin met de cake onderaan, gevolgd door een laagje van de vruchtenmengeling en vervolgens een laagje van de room. Herhaal met opnieuw een laagje cake, vruchtenmengeling en room.

Zet de glaasjes minstens een uurtje in de koelkast, zodat de smaken zich kunnen vermengen en de alcohol wat kan doorsijpelen in de kruidige cake.

Dit makkelijke gerechtje is een prachtig voorbeeld van hoe een zeer kleine hoeveelheid bier een enorm verschil kan maken in de smaak. Door de combinatie met de gedroogde vruchten is de smaak in het gerecht een pak krachtiger dan de smaak van het bier op zich!

Tekst & foto’s: Sabine & Mark (Objectieve Bier Academie Diest)

%d bloggers liken dit: